Evlenmeler
Evlenmeler: Toplumun geleceği, huzurlu aile tiplerinin kurulmasında ilk aşama olan evlenmelerin sevgiye, saygıya ve hoşgörüye bağlı olarak kurulması en çok arzu edilen evlenme şeklidir. Bu evlenme şekli, sağlıklı nesiller yetiştirilmesine vesile olacağından, evliliğin bireysel değil, toplumsal bir konu olduğu göze çarpar. Toplumların karakteristik özelliklerini, geçmişten günümüze ulaştıren en belirgin şekilde yansıtan evlenme usulleri düğün, ölüm, doğum törenleri, giyim yapı tarzları, bazen benzerlikler gösterse de tespit etmek mümkündür.
Evlenme Yaşı: Geçmiş yıllarda evlenme çağı daha genç yaşlarda olan günümüzde tahsil yapma, iş edinme gibi isteklere bağlı olarak erkeklerde 20-25 kızlarda 18-24 yaşlarında olduğu görülür.Evlenecekler arasında yakınlık:Son yıllarda doğacak çocukların sakat olabileceği ve mesleğe uygun eş bulma arayışları sonucu, akraba evlilikleri azalmış görülse de ekmeğimizi başkas'ı yemesin, sırrımızı, yabancı bilmesin bizi el kızı bakmaz gibi düşüncelerin kafalarda hakim olması akraba evliliklerine sıkça rastlanmaktadır. Ekonomik yönden babaya bağlı gençlerin, evlenmesinde yakın akraba evlilikleri daha fazla görülür.
Eş seçimi: Beşik kertmesi, görücü usulüyle evlenmelere yöremizde rastlanmamaktadır. Evlenmelerde ilk seçicinin erkek tarafından olması erkeğin daha üstün olduğu için değil, kız tarafının rencide edilmemesi bakımından daha doğru kabul edilir.
Kız isteme ve söz kesme: Kız istemeye gidilecek eve ilk gidileceği zaman konu hatırlatılmadan gayet gizlice oğlanın anne-babası veya en yakın akrabalarından birine söylenir ve gidilir. Bu günlerde özel bir yemek düzenlenemez.Kız istemeye giden kişiler "Allah'ın rızasıyla Peygamberin kavliy-le kızınızı oğlumuza istemeye geldik, verseniz de sağ olun vermese-niz de" diyerek konu açılır. Evlenecek gençlerin rızası olduğu bilinse de "düşünelim, görüşüp, konuşalım" cevabıyla zaman istenir. Bu şekilde cevaplar işin olacağına delalet olur. Çünkü bazı aileler bir evliliğin olamayacağına peşinen karar verirse " Bir daha bu konu için kapımızı çalmayın" şeklinde bir cevap verir ve konunun kapanmasını sağlar. Bundan sonraki kız isteme ziyaretleri olumlu yönde olursa devam eder ve söz kesilir. Yöremizde nişan düğünlerine pek rastlanmaz. Söz kesildikten sonra, aradan fazla zaman geçirilmemeye çalışılır.
Baslik parasi
Başlık: Önceleri, oğlan tarafının cemaat diye nitelendirilen bir grup insanla kız evine gidilerek başlık parası denilen ve kızın babasına ödenecek paranın miktarı üzerinde anlaşılırDüğün öncesi bu para kızın babasına ödenirdi. Ancak, son yıllarda "evlat, mal gibi satılmaz" görüşü yöremizde hakim olmasıyla başlık parasnın kaldırıldığı ve bunun yerine altın ve ev eşyası, taraflar arasında anlaşılmak suretiyle listesi yapılır ve alınması sonucu bu iş tamamlanmış olur.
Çeyiz
Çeyiz: Yöremizde çeyiz, genç kızlar için çok önemlidir. Boş vakitlerini çeyiz yaparak değerlendirirler. Düğüne kısa bir zaman kala kızın arkadaşları ve yakınları tarafından yıkanır ütülenir ve özenle sandığa yerleştirilir. Çeyizin tmmlanmasi dügünden önceki zamanlarda alinip hazirlanir. Çeyizin evden alınıp götürülmesi,ya dügün günü yada birgün önceden tamamlanir .Lakin günümüzde bu ceyiz olayi bazen olmamaktadir nedeni evlenen genclerin baska yerlerde yasamasindan dolayi ceyiz tutari kadar para gelin ve damata tahsis edilir yasadiklari yerde kendi evlerini kendiler kurarlar Yalnız kızın çeyiz sandığı arabadan indirilirken damat adayı, geline çok yakın olan birine bahşiş vermek zorundadır. Aksi halde sandık damada verilmez.